Επίδραση της λειτουργίας του λόγου στο τελικό λειτουργικό αποτέλεσμα στο ΑΕΕ, με τη βοήθεια της Wester Aphasia Batter (WAB) και Functional Independence Measure (FIM©)

Γ. Μπίκος, Κ. Μιχούτ, Γ. Μπούσιου, Α. Νταλού, Ε. Μπάκας

15ο Πανελλήνιο Συνέδριο ΕΕΦΙΑπ 23-28 Νοεμβρίου 2018

 

Ξενοδοχείο Crowne Plaza, Αθήνα

Σκοπός:  Να μελετηθεί κλινικά το αποτέλεσμα των διαταραχών του λόγου σαν αποτέλεσμα του ΑΕΕ, επάνω στο τελικό λειτουργικό αποτέλεσμα.

Υλικό και μέθοδος: Αναφερόμαστε σε 173 συνεχόμενους ασθενείς με ΑΕΕ που αντιμετωπίστηκαν στο κέντρο μας, το 2017. Η μέση ηλικία ήταν 74,9 έτη και μέσος χρόνος νοσηλείας (LoS) 48,68 ημέρες. Από αυτούς ήταν: άνδρες=78 (μέσης ηλικίας 72,35 έτη και LoS=44,1 ημέρες), γυναίκες=95 (77,1 έτη, LoS=47,9 ημέρες), αριστερή ημιπληγία=98 (73,68 έτη, LoS=53,54) και δεξιά ημιπληγία=75 (76,51 έτη, LoS=42,75).  Από αυτούς οι 124 συμπλήρωσαν το WAB, όπου τιμή >50 (ν=11, 69,5 έτη, LoS 45,9) είναι ενδεικτική σοβαρής, τομή 51-74 (ν=19, 74,37, LoS=55,47) μέτρια και 75< (ν=94, 75,5 έτη και LoS=43,94). Η εκτίμηση (FIM) έγινε στις 3 πρώτες ημέρες της εισαγωγής και 3 ημέρες πριν το εξιτήριο.

 Αποτελέσματα: Αυτά φαίνονται στον πίνακα:

Βαρύτητα
διαταραχής λόγου
Ασθενείς FIM στην
εισαγωγή
FIM στο
εξιτήριο
Διαφορά FIM  %
Βελτίωση
WAB συνολικά 124 44,18 75,72 31,54 71,38%
WAB > 50 11 29 61,7 32,6 112%
WAB – 51 – 74 19 34,32 72,47 38,16 111%
WAB 75 < 94 55,44 93 37,56 68

Συμπεράσματα:  Κλινικά, φαίνεται καθαρά ότι οι διαταραχές του λόγου δεν επηρεάζουν το τελικό λειτουργικό αποτέλεσμα του προγράμματος αποκατάστασης σε ασθενείς με ΑΕΕ. Στην πραγματικότητα, ασθενείς με χαμηλή τιμή WAB και FIM κατά την εισαγωγή τους, λόγω της αυξημένης δυναμικής τους, έδειξαν σημαντικά αυξημένο ρυθμό αποκατάστασης, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια διαφορά στην τελική ανεξαρτησία.

>